Μπαμπού πολυθρονίτσες

Το έχουμε ξαναπεί.
Δεν είναι όλα για πέταμα.
Αυτό που δείχνει άχρηστο, μπορεί πολύ απλά να ειναι ταλαιπωρημένο και κουρασμένο.
Μπορεί να χρειάζεται λίγο μόνο απο τον χρονο μας και δυο χεράκια να το γιατροπορέψουν και να το ξανανοιώσουν.

Σαν αυτές τις δυο μπαμπού πολυθρονίτσες που βρήκαμε δίπλα σε καδο σκουπιδιών.

episkeyes-ole-Jun-09-006


Κουρασμένες, βρώμικες, αφυδατωμένες και παραπεταμένες....

episkeyes-ole-Jun-09-008


Τις μαζέψαμε, τις πλύναμε, τις γυαλοχαρτίσαμε, γιατρέψαμε τις πληγές τους...

episkeyes-ole-Jun-09-010


τις κάναμε και ένα “μποτοξ” με πιο σκουρο βερνίκι ξύλου στην απόχρωση της καρυδιάς...

IMG_1230


τις ντύσαμε με καινούργιες φορεσιές από βαμβακερές μαξιλάρες και τώρα πια, “αναστημένες” και “ζωηρές”, περνούν την δεύτερη τους νιότη άλλοτε στον κήπο μας κάτω απο τα πεύκα και άλλοτε στην βεράντα μας ενώ εμείς αναπαυόμαστε ή εργαζόμαστε στην ζεστή τους “αγκαλιά”.

IMG_1337


Η κυρά Σαρακοστή


IMGP2921

Την πρώτη μέρα μετά το τέλος της Αποκριάς ονομάζουμε Καθαρά Δευτέρα , γιατί από εκείνη την ημέρα σταματά η κατανάλωση κάθε αρτύσιμου φαγητού και αρχίζει η "κάθαρση" σωματικά και ψυχικά , με την νηστεία των 40 ημερών που ονομάζουμε Σαρακοστή.

Καθαρά Δευτέρα την ονομάζουμε διότι από τα παλαιά χρόνια ήταν η ημέρα όπου οι νοικοκυρές κατέβαζαν όλα τα σκευη μαγειρικης και τα έπλεναν και τα έτριβαν τόσο πολύ ώστε να μην μεινει ούτε υποψία λιπαρής ουσίας.

Τεσσαρακοστή (Σαρακοστή) λέμε τις 40 μέρες πριν από την Κυριακή του Πάσχα. Από πολύ παλιά υπάρχει η συνήθεια να νηστεύουμε, για να μιμηθούμε τη νηστεία που έκανε ο Χριστός στην έρημο.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή (Σαρακοστή) είναι η αρχαιότερη από τις μεγάλες νηστείες της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Καθιερώθηκε τον 4ο αιώνα. Αρχικά διαρκούσε έξι εβδομάδες ενώ αργότερα προστέθηκε και η έβδομη εβδομάδα και ονομάζεται έτσι γιατί περιλαμβάνει ακριβώς σαράντα ημέρες δηλ. από την Καθαρή Δευτέρα μέχρι και την Παρασκευή πριν το Σάββατο του Λαζάρου.

Μεγάλη ονομάζεται όχι για τη μεγάλη διάρκειά της αλλά για τη σημασία της που γίνεται σε ανάμνηση των Παθών του Χριστού και αποτελεί την προετοιμασία των πιστών για τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα.

Επειδή παλιά δεν είχαν τα σημερινά ημερολόγια για να μετρούν το πέρασμα της νηστείας, έφτιαχναν ένα μετρητάρι, την κυρά Σαρακοστή που έμοιαζε με καλογρια, συνηθως με ζυμάρι.

Δεν της έβαζαν στόμα γιατί αντιπροσώπευε τη νηστεία.
Τα χέρια της ήταν σταυρωμένα από τις πολλές προσευχές.
Και είχε εφτά πόδια, ένα για κάθε βδομάδα της Σαρακοστής.
Κάθε Σάββατο της έκοβαν ένα πόδι.
Το τελευταίο πόδι το κόβανε το Μεγάλο Σάββατο και το βάζανε μέσα σε ένα ξερό σύκο ή σε ένα καρύδι και όποιος το έβρισκε πίστευαν πως θα ήταν καλότυχος.

Η Κυρά Σαρακοστή που έφτιαχναν στον Πόντο ήταν διαφορετική. Εκεί κρέμαγαν από το ταβάνι μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που πάνω του είχαν καρφωμένα εφτά φτερά κότας. Κι εδώ κάθε βδομάδα αφαιρούσαν ένα φτερό κι έτσι μέτραγαν το χρόνο μέχρι την Ανάσταση. Αυτό το ημερολόγιο το ονόμαζαν «Κουκουρά»

Η ημέρα αυτή ήταν μια γιορτή όπου γονείς και παιδιά τραγουδούσαν την κυρά Σαρακοστή την στιγμη που την έφτιαχναν με τα παρακάτω λόγια.

Την κυρά Σαρακοστή
που’ ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν ένα τη βδομάδα
μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.

Την κυρά Σαρακοστή
Όλοι φτιάξτε την μαζί
Με αλεύρι και νερό
Έτοιμη είναι στο λεπτό!

Πόδια πρέπει να έχει εφτά
Τις εβδομάδες να μετρά!
Στόμα δεν έχει! Ξέρεις γιατί;
Κάνει νηστεία αυστηρή
Μέχρι του Πάσχα την Κυριακή

Πάρτε δίπλα σας τα παιδιά σας και γιορτάστε όλοι μαζί την δημιουργία τηε κυρά Σαρακοστής. Θα χρειαστείτε:

Μισό κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
Μισό φύτζανι νερό
μια γεμάτη κουταλιά της σούπας αλάτι
Έναν πλάστη
Ένα μεγάλο ταψί
Λίγο λάδι για το άλλειμα του ταψιού
Την κυρα Σαρακοστή τυπωμένη σε χαρτί

kyra sarakosti_thumb[3]
Συλλέγουμε τα υλικά μας

IMGP2883

Παίρνουμε ένα βαθύ μπολ και βάζουμε το αλεύρι και το αλάτι σχηματίζοντας ένα βουναλάκι.

IMGP2886
Στη μέση κάνουμε μια μικρή λακκουβίτσα κι εκεί αρχίζουμε να ρίχνουμε σιγά σιγά το νερό. Προσοχή, δε βάζουμε το νερό όλο μαζί! Ταυτοχρόνως ζυμώνουμε. Θα βάλουμε μόνο όσο νερό χρειάζεται για να γίνει η ζύμη εύπλαστη και μαλακή.

IMGP2888IMGP2889

Ζυμώνουμε, ζυμώνουμε μέχρι η ζύμη να γίνει λεία και ομοιόμορφη.

IMGP2891

Απλώνουμε το ζυμάρι με τη βοήθεια του πλάστη και σχηματίζουμε την κυρα-Σαρακοστή.

IMGP2892

Κόβουμε το περιγραμμα απο το χαρτί και το τοποθετούμε πάνω στο ζυμάρι. Μ’ ένα μαχαίρι χαράζουμε το περίγραμμα και αφαιιρούμε το περίσσιο ζυμάρι.

IMGP2895

Παίρνουμε λίγο από το περίσσιο ζυμαρι και πλάθουμε ένα λεπτό μπαστουνάκι.......


IMGP2898

Από το οποίο κόβουμε επτά κομματάκια, τα οποία θα πλάσουμε σε ποδαράκια. Προσοχή! Να είναι επτά! Ούτε περισσότερα ούτε λιγότερα.

IMGP2899


Με ένα μαχαιράκι χαράζουμε στην μεση οριζόντια την ποδιά της κυρα Σαρακοστής έτσι ώστε να βάλουμε ανάμεσα τα ποδαράκια.

IMGP2901IMGP2902

Με λίγο ακόμη ζυμάρι φτιάχνουμε την μαντήλα της και την προσθέτουμε πάνω στο σημείο του κεφαλιού.
Το ίδιο και για τα χέρια της τα οποία πρέπει να είναι σταυρωμένα λόγω της συνεχούς προσευχής της.
Με μια οδοντογλυφίδα κάνουμε μια τρύπα στο κεφάλι για να την κρεμάσουμε στο τέλος.
Να θυμάστε: η κυρα-Σαρακοστή δεν έχει στόμα, γιατί δεν τρώει ούτε μιλάει, παρά μόνο προσεύχεται!

IMGP2909

Με 4 καρφάκια γαρύφαλλου σχηματίζουμε τον σταυρό.

IMGP2919


Παίρνουμε ένα ταψί και το αλείφουμε με λίγο λάδι. Τοποθετούμε μέσα τη «Σαρακοστή».

Ζεσταίνουμε το φούρνο στους διακόσιους βαθμούς και ψήνουμε την κυρα-Σαρακοστή μας για σαράντα με εξήντα λεπτά μέχρι να ξεροψηθεί και να σκληρύνει. Είναι πολύ πιθανό σε κάποια σημεία το ζυμαρι να φουσκώσει. Δεν πειράζει, ίσα ίσα είναι πιο όμορφο το αποτέλεσμα.

IMGP2920

Την βγαζουμε από το φούρνο και την αφήνουμε να κρυώσει πολύ καλά

IMGP2921

Αν θέλουμε την χρωματίζουμε προσεκτικά με τέμπερες ή ακουαρέλες είτε παραδοσιακά όπως στην παρακάτω φωτογραφία είτε χρησιμοποιώντας την αστείρευτη φαντασία μας

image026

Καλή Τεσσαρακοστή!


Σετ τραπεζομάντηλο κουζίνας και μαξιλαράκια


.... για ερασιτέχνηδες μοδίστρες !

Βήμα Α

Αγοράζουμε τα υφάσματα τις επιλογής μας, δαντέλα μηχανής του μέτρου και 1 μέτρο φόδρα για να φτιάξουμε τα κιλίφια των μαξιλαριών.

Εδώ επιλέξαμε δύο σχέδια ίδια χρωματικά αλλά με διαφορετική στάμπα, το ένα ριγέ και το άλλο λουλουδάτο και δαντέλα σε μπεζ χρώμα.

Το κάθε κομματι είναι μισό μέτρο από διπλόφαρδο τόπι, σύνολο 1 μετρο και 12 ευρώ, υπερ αρκετό για ένα τραπεζομάντηλο 1 x 1,5μ. και δύο μαξιλαράκια. Η δε δαντέλα περίπου 2 μέτρα, σύνολο 2 ευρώ.

Χρειαζόμαστε 2 ή 4 ή όσα μαξιλαράκια έχουμε προς ανανέωση. Δεν πετάμε, αναμορφωνουμε και ανακυκλώνουμε.

IMGP3872 IMGP3880

Βήμα Β

Παίρνουμε το λουλουδατο ύφασμα και κόβουμε το μισό κατά μήκος περίπου 0,5μ.x 1,5μ.
Διπλώνουμε πολύ προσεκτικά στη μέση και κόβουμε κάθετα στην μέση δημιουργώντας δύο λωρίδες.
Το ίδιο κάνουμε και με το ριγέ ύφασμα.

IMGP3873

Βήμα Γ

Παίρνουμε μία λωρίδα από το λουλουδάτο και την λωρίδα από το ριγέ, τις τοποθετούμε πρόσωπο με πρόσωπο από την καλή μεριά, στρερεώνουμε με καρφίτσες ανά τακτά διαστήματα αρκετά πιο μέσα για να μη μας εμποδίσουν στο γάζωμα και σημειώνουμε με χάρακα και μολυβάκι στο σημείο της ένωσης μια γραμμή ένα πόντο πιο μέσα. Η γραμμή αυτή είναι ο οδηγός μας όπου πάνω εκεί θα γαζωθεί η ένωση.

IMGP3874 IMGP3876

Κάνουμε το ίδιο και με την δευτερη λωρίδα από το λουλουδάτο ύφασμα την οποία ενώνουμε με την άλλη πλευρά του ριγέ. Σε αυτό το σημείο μπορούμε να γαζώσουμε τις ενώσεις και να συνεχίσουμε με το στρίφωμα. Εννοείται ότι βγάζουμε τις βελόνες εκεί που έχουμε ήδη ράψει.

IMGP3877

Βήμα Δ

Ετοιμάζουμε το στρίφωμα ως εξής. Διπλώνουμε δυο φορές προς τα μέσα την άκρη από το τελειώμα, στερεώνουμε με καρφίτσες και αφού έχουμε κάνει το ίδιο και στα δύο τελειώματα απο το λουλουδατο ύφασμα σιδερώνουμε το στρίφωμα. Αυτό είναι απαραίτητο γιατί θα μας βοηθήσει να γαζώσουμε ίσια και χωρίς λάθη.

Γαζώνουμε ή με απλό γαζί ή επιλέγουμε στην μηχανή μας το ζικζακ.

IMGP3878IMGP3879

Αφού έχουμε τελειώσει με τα στριφώματα από τις δυο μακρόστενες πλευρές, πρέπει να κάνουμε το ίδιο και με τις δύο στενές.

Βήμα Ε

Τέλος, σημαδεύουμε και στερεώνουμε με βελονιές από ένα κομμάτι δαντέλας σε κάθε μακρόστενη πλευρά. Γαζώνουμε με ζικ ζακ στο σημείο εκέινο που συναντιώνται το στρίφωμα με την δαντέλα και στην συνέχεια λίγο πιο πάνω στο τελείωμα της δαντέλας πάνω στο ύφασμα.

IMGP3894

Ιδού το αποτέλεσμα.

IMGP3938

Βήμα ΣΤ

Πάμε στα μαξιλαράκια τώρα.
Σκίζουμε - αν δεν το έχει κάνει η πολύ χρήση ήδη - το παλιό ύφασμα και παίρνουμε από μέσα το συνθετικό βαμβάκι. Αν είναι καθαρό μπορούμε να προχωρήσουμε, διαφορετικά θα πρέπει να βάλουμε άλλη γέμιση ή να καθαρίσουμε το παρόν σε ένα λεκανάκι με υγρό πλυντηρίου και λίγη χλωρίνη. Τα αφήνουμε μέσα για κανα δίωρο, στίβουμε, ξεπλένουμε, ξαναστίβουμε και στεγνώνουμε για να μπορέσουμε να το χρησιμοποιήσουμε. Αν κάνουμε το λάθος και το βάλουμε στο πλυντήριο θα γίνει φύλλο και φτερό.

IMGP3881

Βήμα Ζ

Διπλώνουμε την φόδρα στα δύο, στρώνουμε πάνω το παλιό άδειο μαξιλαράκι για οδηγό και σημαδευουμε με μολυβάκι το μεγεθος. Στην συνέχεια παίρνουμε έναν χαρακα και μετράμε το ύψος και το πλάτος. Ας πούμε ότι είναι 40x40εκ. Παίρνουμε έναν διαβήτη και τον ανοίγουμε στο μισό, δηλαδή 20εκ. Κάνουμε με τον διαβήτη έναν πιο στρωτό κύκλο πάνω στην φόδρα.

IMGP3882

Βήμα Η

Παίρνουμε ένα κομματι από το λουλουδάτο και ένα κομμάτι από το ριγέ ύφασμα, τα τοποθετούμε πρόσωπο με πρόσωπο από την καλή πλευρά, στρερεώνουμε με καρφίτσες και σημειώνουμε με τον διαβήτη τον ίδιο κύκλο πάνω στην ανάποδη.

Κάνουμε το ίδιο σε όσα μαξιλαράκια πρόκειται να φτιάξουμε.

IMGP3884 IMGP3886

Βήμα Θ

Προχωράμε στο γάζωμα με απλό γαζί και αφήνουμε αγάζωτο ένα σημείο τοσο όσο να χωρέσει το βαμβακι στο κιλίφι και το κιλίφι στην θήκη.

IMGP3889 IMGP3890

Βήμα Ι

Ραβουμε στο χέρι το άνοιγμα σε κάθε κιλίφι, βάζουμε το καθε κιλίφι μέσα σε κάθε θήκη και ράβουμε στο χερι το άνοιγμα κάθε θήκης με κρυφή βελονιά.

Και voila ! τα μαξιλαράκια μας είναι έτοιμα.
Μπορούμε να τα βάζουμε από την ριγωτή πλευρά ή από την λουλουδάτη ή ένα και ένα.

IMGP3940

Ιδού το τελικό αποτέλεσμα !

Αν αναρωτιέστε για τα μαξιλαρια κατω από το ρομαν, είναι φτιαγμένα από μικρές κουρελούδες. Δυστυχώς δεν φρόντισα να φωτογραφίσω την διαδικασία κατασκευής τους αλλά είναι πανεύκολη.

Παίρνουμε δυο κουρελούδες ή υφαντά πατάκια <τα πιο φθηνά που υπάρχουν. Εμείς για τέσσερα μαξιλάρια, αγοράσαμε 8 πατακια κουρελούδες και πληρώσαμε συνολικά 8 ευρώ από το Ποντιακό Πανούρ των Σουρμένων. Ξέρετε, βολτάρουμε, πέφτει το μάτι μας στα πατάκια, μας έρχεται η ιδέα ή την είχαμε ήδη, κοιτάμε την τιμή, εξευτελιστική, αγοράζουμε και καποια στιγμή υλοποιούμε την ιδέα μας> σε μέγεθος που να χωρούν τα μαξιλαρια που ήδη έχουμε. Συνηθως στην αγορά τα μεγεθη είναι στανταρντ.

Βάζουμε δυο πατακια το ένα πάνω στο άλλο - οι καλές πλευρές έξω- και ενώνουμε με βελονιά φεστόνι της τρεις πλευρές. Βαζουμε μέσα το μαξιλάρι μας και κλείνουμε και την τέταρτη πλευρά με την ίδια βελονιά. Η βελόνα μας να είναι μεγάλη και μυτερή και η κλωστή μας γερή “Πεταλούδα’ για βελονάκι.

IMGP3934

Ελπίζουμε να βοηθήσαμε ώστε να φτιάξετε και εσείς τις δικές σας προσωπικές δημιουργίες.

φαντασία νά'χεις και..μπόλικο χαρτί

Σου λείπουν μερικοί ήρωες για το παιχνίδι σου;
Κανένα πρόβλημα.
Το μόνο που χρειάζεσαι είναι λίγο χαρτί, μερικούς μαρκαδόρους, ένα ψαλιδάκι και μπόλικη φαντασία!

Ένα 100% παιδικό tutorial σε έμπνευση και εκτέλεση, οικονομικό κι άκρως δημιουργικό.

Ο μικρός της φωτό αρέσκεται στα κάθε είδους αλλόκοτα πλάσματα που γεννά η φαντασία του αλλά και το σενάριο του παιχνιδιού. Τι μας λείπει; Ένας “τσουκαλοκουταλοκένταυρος¨....έφτασεεεεεεεεεεε.....

IMGP3540 IMGP3542

Φτιάξτε κουκλάκια από γάντια!

Πρίν ήταν ένα γάντι....

IMGP3555


Κόπηκε κομματάκια...

IMGP3549


Άλλαξαν θέσεις, γέμισαν όπου χρειαζόταν, ξαναράφτηκαν και μεταμορφώθηκαν σε μικρό χαριτωμένο σκιουράκι.

IMGP3559

Η ιδέα ανήκει στην Happy Gloves η οποία ανέβασε το δωρεάν tutorial στο διαδίκτυο. Εμείς το δοκιμάσαμε με επιτυχία και το μοιραζόμαστε μαζί σας.
Το tutorial θα το βρείτε σε αυτό το λινκ
happy gloves

Μες την καλή χαρά


Άνοιξη! Ο λα λα... Οι νερατζιές μοσχομυρίζουν, τα πουλάκια τιτιβίζουν, κι αν εξαιρέσω την μπουλντόζα φάτσα κάρτα στη βεράντα μου που χορεύει ολημερίς - και μεις μαζί της - σε ρυθμούς ρίχτερ, τιτιβίζω και γω με την σειρά μου και προσπαθώ να χορτάσω την μεγάααααλη μου όρεξη που μου έφερε αυτή ταύτη η άνοιξη.
Άλλοι βγαίνουν στον ήλιο σαν τα σαλιγκάρια μετά την βροχή και λιάζονται σαν τις γάτες. Άλλοι κατακλύζουν τα παραλιακά καφέ με κοντό μανικάκι και rayban γυαλάκι. Εμένα πάλι η όρεξη μου ανοίγει για μαστοριλίκια πάσης φύσεως. Από σοβατίσματα έως καλλιτεχνήματα. Βέβαια στις μέρες μας που ένα καλό σοβάτισμα είναι σπάνιο, το βλέπεις και σαν καλλιτέχνημα.

Στην προκείμενη την πλήρωσε ένα μεταλλικό τραπεζάκι καφενείου, δώρο από το γάμο μου. Χρόνια ολάκερα έλεγα και δεν αποφάσιζα να δοκιμάσω ένα ψηφιδωτό. Βασικά βαριόμουν. Χρειαζόμουν μια μυρωδάτη άνοιξη για να φορτσάρω. Πήρα τα υλικά μου, τις αμέτρητες σακουλίτσες με βότσαλα από και γω δεν ξέρω πόσες παραλίες (χόμπι της μάμη&sigmafWinking και ιδού το βοτσαλοψηφιδωτό τραπεζάκι μου που πολύ το χαίρομαι κι ας έχει πάμπολλες ατέλειες. Η αρχή όμως είναι το ήμισυ του παντός και έπονται πολλές συνέχειες....



Βήμα 1ον:


αφαιρούμε το παλιό χρώμα,



πλένουμε πολύ καλά με σαπουνάκι και νεράκι και



τρίβουμε με τριβείο ή γυαλόχαρτο



Βήμα 2ον:



σχεδιάζουμε με ένα μολυβάκι το σχέδιο μας ή αν είμαστε πιο σουρεάλ παρακάμπτουμε το προσχέδιο και απλώνουμε μια σεβαστή ποσότητα καλής κόλλας πλακιδίων.



Στρώνουμε καλά και αρχίζουμε να "κεντάμε" το σχέδιο μας με τα βοτσαλάκια μας.




τέλος, θα δείχνει κάπως έτσι...




Βήμα 3ον:



ναι, αλλά δεν τελειώσαμε ακόμα. Στο επόμενο στάδιο θα πρέπει να περάσουμε τον αρμόστοκο. Όπως κάνει και ο πλακάς όταν τοποθετεί δάπεδο. Λόγω του υλικού όμως (βότσαλο γα&rhoWinking επιλέγουμε μια σεβαστή στρώση από εποξειδική ρυτίνη 2 συστατικών και...

"χώνουμε" το στεφάνι μας να φτιάξει ένα πλαίσιο γύρω από το τραπεζάκι έτσι ώστε να συγκρατήσει την ρητίνη στην επιφάνεια και να μην κυλήσει όξω...



αφού στεγνώσει καλά καλά και σκληρύνει για τουλάχιστον μια εβδομάδα, αφαιρούμε τα τοιχώματα και αν έχουμε γιο λεβέντη και καραμπουζουκλή νεαρότατης ηλικίας τον "διπλαρώνουμε" και τον στέλνουμε μαζί με τον πατέρα του για το απαραίτητο τρίψιμο όπου απαιτείτε με ντουκόχαρτο 2000....



και ιδού η τελική όψη του τραπεζιού. Βοτσαλάκια κάτω από το νερό. Έτσι δείχνει η παραπάνω ρητίνη, σαν υγρό γυαλί.



Τις θερμές μου ευχαριστίες στα έταιρα μαστόρια μπαμπά-γιο που χωρίς την βοήθεια τους δεν θα πίναμε το καφεδάκι μας μες την καλή χαρά σε ένα τέτοιο ξεχωριστό δημιούργημα..

Σας αρέσουν;


Από μέταλλο σε πηλό.

Πως μπορούμε να ανακυκλώσουμε και να αναμορφώσουμε ένα άχρηστο αντικείμενο σε καλλιτεχνικό και χρηστικό σημιούργμα;



Είναι τόσο εύκολο ακόμη και για τα παιδικά χεράκια!

Το μόνο που χρειάζεται είναι :

- ένα δοχείο μεταλλικό ή πορώδες όπως τα κυπελάκια πολυουρεθάνης που προσφέρουν τον καφέ ή άλλο δοχείο τέτοιο ώστε να μπορεί να "κολλήσει" επάνω του ο πηλός.

- πηλός που στεγνώνει στον αέρα - αυτοξηρούμενος

- πλάστη

- ένα δοχείο με καθαρό νερό

- μια οδοντογλυφίδα

- μια βρεγμένη πετσέτα

- τέμπερες και πινέλα

- και πολύ όρεξη και φαντασία για δημιουργία

Το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να αποφασίσουμε σε τι θα χρησιμοποιήσουμε το νέο μας δημιούργημα.
πχ για ένα δοχείο για μολύβια, μαρκαδόρους κλπ ιδανικό είναι ένα μεταλλικό κουτί απο καφέ. Αν θέλουμε ένα γλαστράκι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και κυπελάκι πολυουρεθάνης.

Κατόπιν επιλέγουμε το δοχείο που θα ανακυκλώσουμε και θα αναμορφώσουμε.

Ανοίγουμε το πακέτο με τον πηλό και αμέσως αρχίζουμε με τον πλάστη να τον ανοίγουμε σε...φύλλο τόσο όσο να τυλίξει ακριβώς το δοχείο και σε ύψος και περιμετρικά.



Στο κάτω μέρος του δοχείου δεν βάζουμε πηλό, μόνο γύρω γύρω και στο χείλος του ανοίγματος όπου το τυλίγουμε προς τα μέσα.
Φροντίζουμε το φύλλο μας να έχει αρκετό πάχος έτσι ώστε να μπορούμε να επέμβουμε σχεδιαστικά.




Βάζοντας το ένα μας χέρι μέσα στο δοχείο μας βοηθά να δουλέψουμε τον πηλό άνετα.



Ισώνουμε τον πηλό όπου χρειάζεται βουτώντας το χέρι μας πρώτα στο νερό.



Όταν είμαστε έτοιμοι με το στρώσιμο του πηλού, παίρνουμε την οδοντογλυφίδα και χαράσσουμε απαλά ότι σχέδια μας αρέσουν ανάλογα με το θέμα που έχουμε επιλέξει. Όσο λιγότερες και απαλές χαρακιές τοσο λιγότερα ανοίγματα θα έχει ο πηλός καθως στεγνώνει.



Ότι θέλουμε να διορθώσουμε το κάνουμε με ένα μαχαιράκι χωρίς δόντια, ή με τα δάχτυλα και πάντα στο τέλος περνάμε από πάνω λίγο νεράκι με το χέρι μας για την ομαλοποίηση.

Αφήνουμε το ανακυκλωμένο και αναμορφωμένο πια δοχείο να στεγνώσει καλά. Ίσως χρειαστούν πάνω απο δυο ημέρες ανάλογα με την θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Να σας πω ένα μυστικό; Το ιδανικότερο μέρος για να στεγνώσει ο πηλός είναι πάνω στα ντουλάπια της κουζίνας. Δηλαδή όσο πιο κοντά στο ταβάνι τόσο το καλύτερο.





Στο μεσοδιάστημα ελέγχουμε την πορεία της ξήρανσης. είναι πολύ πιθανό, λόγω συστολής-διαστολής της θερμοκρασίας να παρουσιαστούν ανοίγματα σε κάποια σημεία ή ακόμη και αν έχουμε χαράξει πολύ βαθιά τον πηλό. No problema amico mio! Καλύπτουμε τα κενά με λίγο φρέσκο πηλό και λειαίνουμε την επιφάνεια απαλά με βρεγμένα δαχτυλάκια.



Όταν έχει στεγνώσει εντελώς κάτι που είναι πολύ εύκολο να καταλάβουμε από το...χρώμα. Αν ο πηλός είναι terracota θα πάρει το ανοιχτό χρώμα του κεραμιδιου. Αν είναι άσπρος, από γκρι θα γίνει ...άσπρος σαν το χιόνι και βέβαια δεν θα έχει πουθενά διχρωμίες.


Και τώρα ήρθε η ώρα να ζωγραφίσουμε!

Δεν θέλουμε πολλές λεπτομέρειες, όσο πιο απλά τόσο πιο καλά.


Αν οι τέμπερες που έχετε χρειάζονται αραίωμα βάλτε λίγο νεράκι στην αρχή για να μην γίνει ακουαρέλα. Ο πηλός είναι πορώδης και ρουφάει το χρώμα. Ούτε πολύ πηχτό το χρώμα ούτε...νερό. Φανταστείτε μια πυκνότητα ....κέτσαπ!

Απλώνουμε τα χρώματα μας προσπαθώντας να μην αφήνουμε γραμμές.

Αφήνουμε να στεγνώσει καλά και ή απλώνουμε βερνίκι διάφανο όπως αυτό που βάζουμε σε πέτρες ή στο ξύλινο δάπεδο (στα χρωματα-σιδηρικα, φθηνά και οικονομικά) ή fixatif (ειδικό βερνίκι σε σπρέι που θα βρείτε και στο Πλάισιο και στα MAX, από 5 έως 7 ευρώ) ή ακόμη και με....λακ σε πολλές στρώσεις.

Και τώρα οι λεπτομέρειες.....

Τον πάτο του ανακυκλωμένου και αναμορφωμένου σας δοχείου καλύψτε τον με ένα κομμάτι χοντρής τσόχας ή ακόμη και χαρτονιού.

Αν έχετε ανακυκλώσει ποτηράκι πολυουρεθάνης το οποίο είναι γενικά ελαφρύ θα πρέπει να το κάνετε γλαστράκι για να του δώσετε βάρος.
Επειδή όμως είναι πορώδες και το φυτούλι σας θα πρέπει να το ποτίζεται κιόλας, καλύψτε το εσωτερικού του δοχείου με μεμβράνη κουζίνας. Αν βάλετε αλουνινόχαρτο θα διαλυθεί συν τω χρόνω, ενώ το πλαστικό ...ποτέ δεν πεθαίνει (!) και τουλάχιστον κάπου χρησιμεύει.
Μετά βάλτε στον πάτο λίγα χαλικάκια ή απλά πετραδάκια από το παρτέρι, τον δρόμο κλπ. Λίγο χωματάκι, το φυτό σας - ιδανικά κάποιο κακτάκι με εντυπωσιακό λουλούδι- και γεμίζετε με χώμα πάλι.



Αν έχετε ανακυκλώσει μεταλλικό δοχείο και θέλετε να το κάνετε γλαστράκι ακολουθείτε την ίδια διαδικασία χωρίς την πλαστική μεμβράνη και φυτεύετε ότι θέλετε, ακόμη και μια μικρή γαρδένια. Το μέταλλο βλέπετε δίνει "τροφή" στα φυτά.



Αν προτιμάτε άλλη χρήση πλην της γλάστρας, καλύψτε το εσωτερικό με σκληρή τσόχα ή χαρτόνι σε παραλληλόγραμμο σχήμα που θα "ντυσετε" με ύφασμα το οποίο θα κολλήσετε επάνω όπως ακριβώς ντύνουμε τα βιβλία με διάφανο αυτοκόλλητο και μετά απλά θα το βάλετε μέσα στο δοχείο. Εναλλακτικά μπορείτε "ντύσετε" το εσωτερικό επίσης με πηλό αλλά αυτό θα πρέπει να το κάνετε από την αρχή.


Στο δικό μας κυπελάκι θα βάλουμε έναν κάκτο και θα στολίσει το γραφείο μας ή το παράθυρο της κουζίνας. Ίδωμεν!



Στο δε άλλοτε μεταλλικό κουτί από νεςκαφέ και νυν πολυχρηστικό δοχείο θα φυτέψουμε βασιλικό για την μακαρονάδα μας.



Το πρώην μεγάλο μεταλλικό κουτί με τα λουλουδια που τώρα στεγνώνει, θα δωρίσουμε στην ανηψιά μας που μας έχει πάρει τα μυαλά!!

Και το έταιρο κοντό μεταλλικό κουτί με τα ψαράκια, αφού ζωγραφιστεί ώς βυθός με κοράλλια, αστερίες κλπ θα βάλουμε βότσαλα, κοχύλια και δυο μικρά κλαράκια απο την νερατζιά του κήπου μας χωρίς φύλλα και βαμμένα κοραλλί ώς άλλα....κοράλλια.



Και έπεται συνέχεια......

Καλή έμπνευση, όρεξη για δημιουργία και παιχνίδι μαζί με τα παιδιά σας τα οποία θα ξετρελαθούν με την όλη ιδέα μια και είναι δημιουργικό, οικολογικό, χρηστικό και εντελώς διαφορετικό από ότι κάνουν στο σχολείο όπου οι δάσκαλοι έχουν καταφέρει να μετατρέψουν τα καλλιτεχνικά σε ότι πιο βαρετό και ανούσιο.

Αν πάλι σας αρέσει πολύ αλλά δεν μπορείτε να μπείτε στην διαδικασία, το αναλαμβάνουμε εμείς για εσάς στο μέγεθος και σχέδιο που επιθυμείτε.

Στείλτε μύνημα από το φωτεινό μονοπάτι, αυτό θα πετάξει και θα πιαστεί στ'αδράχτι...














H παλέτα της οικονομικής κρίσης

Τσιγκούνηδες δεν είμαστε. Σπάταλοι ούτε. Προσπαθούμε να είμαστε νοικοκύρηδες και πρακτικοί άνθρωποι έτσι ώστε να εξυπηρετούμεθα μέσα από απλά πράγματα της καθημερινότητας μας. Πράγματα που δεν τα πιάνει το μάτι!

Ποτέ δεν αγοράσαμε παλέτα. Στην σχολή είχαμε το κλασσικό κόντρα πλακέ όπου μια στο τόσο ξύναμε με σπάτουλα τα "βουνά" από ξερά περισσεύματα χρωμάτων, περνάγαμε ένα χέρι "κόλλα" για μόνωση και είχαμε πάλι μια παλέτα πρώτης. Εν ολίγοις ανακύκλωση και οικονομία γιατί και το χαρτζιλίκι δεν έφτανε ούτε για κούκου.

Το κακό με την ξύλινη παλέτα είναι ότι δεν μπορείς να έχεις ποσότητα από κάποιο χρώμα παρά μόνο για ψιμμιθιές και μικρές επιφάνειες. Και τότε ήταν που ανακαλύψαμε την παγοθήκη ! Εύχρηστη, ανακυκλώσιμη και πάνω από όλα οικονομική αφού με το πέρας της όποιας καλλιτεχνικής δραστηριότητας δεν χρειάζεται να πλυθεί και να πεταχτεί η ποσότητα των χρωμάτων που περίσσεψε αλλά να τυλιχθεί ερμητικά σε μεμβράνη και να περιμένει μέχρι την επόμενη φορά.

Ιδού η "παλέτα της οικονομικής κρίσης" ή ακόμη σωστότερα "η παλέτα του νοικοκύρη"

Αφού τελιώσουμε με τα καλλιτεχνικά μας τυλίγουμε ερμητικά την παγοθήκη-παλέτα με μεμβράνη μέχρι να την ξαναχρησιμοποιήσουμε.
Η ρευστότητα των χρωμάτων παραμένει για περισσότερο από μια εβδομάδα.




Στο σημείο που όλα τα χρώματα έχουν πια ξεραθεί και θέλουμε να την καθαρίσουμε για την επόμενη χρήση, με το χέρι ή με ένα μυτοτσίμπιδο βγάζουμε τα κομμάτια του χρώματος συνήθως απλά τραβώντας τα.
Δεν πετάμε ούτε την μεμβράνη αλλά την κρατάμε για να ξανατυλίγουμε την παλέτα με τα επόμενα περισσεύματα χρωμάτων.




Στο τέλος έχουμε μια καθαρή - χωρίς πλύσιμο - παλέτα-παγοθήκη και ένα πολύχρωμο βουνό από μπογιές για πέταμα.....




....ή για ...πίνακα!



Εναλλακτικά αλλά όχι και τόσο οικολογικά, για μικρές ποσότητες χρώματος μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο. Επειδή όμως το αλουμίνιο αποτελεί βιο-ύλη του πλανήτη καλό είναι να περιοριζόμαστε στην απόλυτα αναγκαία χρήση του.

Την επόμενη φορά που εσείς ή τα μικρά σας βλαστάρια θελήσουν να φιλοτεχνήσουν, απλά δώστε τους μια παγοθήκη και ούτε γάτα, ούτε ζημιά, ανέξοδα και οικολογικά!

Το μαξιλαράκι της ανακύκλωσης

Ήταν που λέτε κάποτε ένα μαξιλαράκι ταλαιπωρημένο και παραπεταμένο.

Όταν ήταν μικρούλι, τότε που το πρωτοέφτιαξε η γιαγιά, συντρόφευε το νεογέννητο αγοράκι στην κούνια του και αργότερα στο κρεβατάκι του. Αχ πόσο καμάρωνε εκεί στο προσκέφαλο του μωρού, τουρλωμένο, λαμπερό και παρασημοφορεμένο από τα χρυσά φλουράκια που του καρφίτσωναν για το καλό όλα τα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειας. Τα χρόνια πέρασαν, το μωράκι μεγάλωσε και τα χρυσά φλουράκια μαζεύτηκαν στο δικό τους αναμνηστικό κουτάκι. Το μαξιλαράκι όμως δεν έμεινε παραπονεμένο γιατί η μαμά το πήρε μαζί της στην δουλειά της, το έστρωσε καλά καλά στην καρέκλα της και το μαξιλαράκι έγινε ο πολύτιμος βοηθός της...μέσης της.
Πέρασε πολύ καιρός και το μαξιλαράκι εκεί, στο πόστο του. Είχε όμως ταλαιπωρηθεί πολύ από τα "Γερμανικά νούμερα" που έκανε συνέχεια. Όλο το κοίταγε η μαμά και όλο σκεφτόταν πως έπρεπε πια κάτι να κάνει να το αλλάξει, να του δώσει νέα πνοή, να το αναμορφώσει γιατί αυτό το μαξιλαράκι δεν ήταν όποιο κι όποιο. Είχε ιστορία στην πλάτη του ή μάλλον στην κοιλιά του. Ήταν γεμάτη από μάλλινες κλωστούλες ηλικίας πάνω από 40 ετών που τις είχει συλλέξει η γιαγιά της γιαγιάς. Η προγιαγιά δηλαδή, όταν ακόμη ο άντρας της δούλευε το ραφτάδικο. Ήταν οι κλωστούλες της γιαγιάς Βασώς και του παπού Γιάννη. Ήταν... κειμήλιο!

Είδε κι απόειδε η μαμά και τέλος το αποφάσισε. Το πήρε μαζί της ένα απόγευμα, στο σπίτι και το...ανακύκλωσε!

Και επειδή η όλη ιστορία ήταν τελικά πολύ πολύ διασκεδαστική, διδακτική και άκρως δημιουργική, φωτογράφισε βήμα βήμα την ανακύκλωση και μετάλλαξη του πάλαι ποτέ ταλαιπωρημένου μαξιλαριού και την νέα του μορφή.

Βήμα 1ον
Το μαξιλαράκι ξηλώθηκε από θηκη και φόδρα και βγήκαν έξω τα πολύτιμα σπλάχνα του!



Βήμα 2ον
Κοιτάξτε ομορφιά!



Βήμα 3ον
Στρογγυλοκάθισαν στην μεγάλη κατακόκκινη λεκάνη και έκαναν ένα ωραιότατο μπάνιο με μπόλικο νερό και υγρό σαπούνι για τα μάλλινα




Βήμα 4ον
Σαπουνίστηκαν καλά καλά από την μαμά-αφέντρα (!)




Βήμα 5ον
Αφού μούλιασαν στην σαπουνάδα τους για δύο ωρίτσες τουλάχιστον, ξεπλύθηκαν με μπόλικο νερό πολλές πολλές φορές μέχρι να φύγει και το παραμικρό ίχνος σαπουνιού.




Βήμα 6ον
Στραγγίστηκαν καλά καλά και σφιχτά σφιχτά....



Βήμα 7ον
... και περίμεναν να στρωθεί το ταψί....



Βήμα 8ον
...για να στεγνώσουν...




Βήμα 9ον
...στον μεσημεριάτικο ήλιο!



Βήμα 10ον
Επειδή όμως οι κλωστές-κειμήλιο ήταν πάρα πολλές και το ταψί μικρό, κουκουλώθηκαν στο μεγάλο γαλάζιο τούλι και περίμεναν υπομονετικά μια ολόκληρη εβδομάδα να στεγνωσουν εντελώς. Λόγω της εντόνης υγρασίας του Σεπτέμβρη μετά την δεύτερη ημέρα έτσι όπως ήταν τυλιγμένα στον τούλινο μπόγο απλώθηκαν στο σχοινί της μπουγάδας με τα μανταλάκια.




Βήμα 11ον
Ήρθε η ώρα να ξαναμπούν στο πλυμένο και μοσχομυριστό κιλίφι από φόδρα.




Βήμα 12ον
....να ραφτεί και να κλείσει το άνοιγμα...




Βήμα 13ον
..... ετοιμάστηκαν τα...μάτια από σκληρή τσόχα




Βήμα 14ον
..... Οι κίτρινες υφασμάτινες λωρίδες διπλώθηκαν στα δύο και πάλι στην μέση και σιδερώθηκαν. Τοποθετήθηκαν πάνω στους δυο μαύρους υφασμάτινους κύκλους που αποτέλεσαν το νέο ρούχο του μικρού μας μαξιλαριού.




Βήμα 15ον
Και μετά ήρθε το γάζωμα. Πρώτα οι λωριδες σε κάθε μαύρο κύκλο, μετά οι κύκλοι μεταξύ τους από την ανάποδη αφήνωντας ένα άνοιγμα τόσο όσο να μπορέσει να γυρίσει το μέσα έξω και να μπει μέσα το μαξιλαράκι. Μετά, πολύ προσεκτικά ράφτηκε στο χέρι το άνοιγμα με κρυφή βελονιά.
Ενώθηκαν οι λεπτομέρειες, μάτια, ποδαράκια και ...κεντρί και....




..ιδού μια μελισσούλα όλο μέλι !


Αν έχετε και σεις ένα μαξιλαράκι ταλαιπωρημένο αλλά αγαπημένο μη το παραπετάξετε, ανακυκλώστε το. Δεν θέλει τίποτα περισσότερο από λίγη φροντίδα, ένα καλό μπάνιο και ένα ολοκαίνουργιο ρουχαλάκι από τα χεράκια σας!


Σαπουνάκι από τα χεράκια σας σε 10 βήματα!

Ήρθε και η στιγμή να εγκαινιάσουμε και τούτη την ενότητα φτιάχνοντας αρωματικά σαπουνάκια γλυκερίνης από τα δικά μας τα χεράκια! Ω! ναι! Είναι εύκολο, διασκεδαστικό και πολύ ...αρωματικό. Το μόνο που χρειάζεστε είναι:

- Απλό σαπούνι γλυκερίνης (εμείς το βρήκαμε στο paco center)
- πλαστικές παγοθήκες
- χρώματα ζαχαροπλαστικής
- άρωμα ζαχαροπλαστικής (πχ εσάνς πορτοκάλι, καφέ, πικραμύγδαλο, βανίλι&alphaWinking
- βαζελίνη και βαμβάκι
- ένα μαχαιράκι
- δοχείο γυάλινο για τα μικροκύματα
- στολιδάκια ή αληθινά φυλλαράκια από τις γλάστρες μας (πχ βασιλικό&sigmafWinking

Έτοιμοι; Για πάμε γερά.....

Βήμα 1ον
Συλλέγουμε τα υλικά μας...


Βήμα 2ον
Κόβουμε το κομμάτι γλυκερίνης σε κομματάκια (είναι πάρα πολύ μαλακό, κόβεται σαν βούτυρ&omicronWinking και το τοποθετούμε στο γυάλινο δοχείο.


Βήμα 3ον
Ρίχνουμε ελάχιστες (2-3) σταγόνες από το χρώμα της ζαχαροπλαστικής και λιγες σταγόνες από το άρωμα επίσης της ζαχαροπλαστικής (προεραιτικά)


Βήμα 4ον
Τοποθετούμε στο φούρνο μικροκυμάτων σε υψηλή θερμοκρασία για 3-4 λεπτά, ανάλογα με την ποσότητα γλυκερίνης που βάλαμε. Ενδεικτικά ανακατεύουμε στο μεσοδιάστημα.


Βήμα 5ον
Όταν λειώσει το μείγμα, βγάζουμε το δοχείο από τα μικροκύματα και ανακατεύουμε ξανά πολύ καλά.


Βήμα 6ον
Βάζουμε λιγη βαζελίνη σε κάθε υποδοχή της παγοθήκης και με ένα βαμβακάκι το απλώνουμε να πάει παντού.


Βήμα 7ον
Γεμίζουμε σιγά σιγά τις υποδοχές...


Βήμα 8ον
Η παγοθήκη είναι έτοιμη. Τώρα μπορούμε να την αφήσουμε να κρυώσει για περίπου δύο ώρες.


Βήμα 9ον
Όταν το σαπουνάκι μας παγώσει καλά καλά, το βγάζουμε από τις παγοθήκες όπως βγάζουμε και τα παγάκια. Με μια χαρτοπετσέτα, σκουπίζουμε την βαζελίνη που έχει μείνει πάνω στα σαπουνοπαγάκια.


Βήμα 10ον και voila!
Βάλτε τα σαπουνάκια σας σε όποιο δοχείο σας αρέσει και είστε έτοιμοι να μοσχοπλυθείτε με το δικό σας, χειροποίητο σαπουνοπαγάκι!


Αν θέλετε, δοκιμάστε σε κάποιες από τις υποδοχές να βάλετε ένα μικρό παιχνιδάκι ή φυλλαράκι από τις γλάστρες σας. Φροντίστε μόνο να τοποθετήσετε πρώτα το στολιδάκι και μετά να ρίξετε το λειωμένο σαπούνι. Έτσι, όταν κρυώσει καλά, το στολιδάκι να είναι εμφανές.

Καλή σας, μοσχομυριστή επιτυχία!