Το μαξιλαράκι της ανακύκλωσης

Ήταν που λέτε κάποτε ένα μαξιλαράκι ταλαιπωρημένο και παραπεταμένο.

Όταν ήταν μικρούλι, τότε που το πρωτοέφτιαξε η γιαγιά, συντρόφευε το νεογέννητο αγοράκι στην κούνια του και αργότερα στο κρεβατάκι του. Αχ πόσο καμάρωνε εκεί στο προσκέφαλο του μωρού, τουρλωμένο, λαμπερό και παρασημοφορεμένο από τα χρυσά φλουράκια που του καρφίτσωναν για το καλό όλα τα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειας. Τα χρόνια πέρασαν, το μωράκι μεγάλωσε και τα χρυσά φλουράκια μαζεύτηκαν στο δικό τους αναμνηστικό κουτάκι. Το μαξιλαράκι όμως δεν έμεινε παραπονεμένο γιατί η μαμά το πήρε μαζί της στην δουλειά της, το έστρωσε καλά καλά στην καρέκλα της και το μαξιλαράκι έγινε ο πολύτιμος βοηθός της...μέσης της.
Πέρασε πολύ καιρός και το μαξιλαράκι εκεί, στο πόστο του. Είχε όμως ταλαιπωρηθεί πολύ από τα "Γερμανικά νούμερα" που έκανε συνέχεια. Όλο το κοίταγε η μαμά και όλο σκεφτόταν πως έπρεπε πια κάτι να κάνει να το αλλάξει, να του δώσει νέα πνοή, να το αναμορφώσει γιατί αυτό το μαξιλαράκι δεν ήταν όποιο κι όποιο. Είχε ιστορία στην πλάτη του ή μάλλον στην κοιλιά του. Ήταν γεμάτη από μάλλινες κλωστούλες ηλικίας πάνω από 40 ετών που τις είχει συλλέξει η γιαγιά της γιαγιάς. Η προγιαγιά δηλαδή, όταν ακόμη ο άντρας της δούλευε το ραφτάδικο. Ήταν οι κλωστούλες της γιαγιάς Βασώς και του παπού Γιάννη. Ήταν... κειμήλιο!

Είδε κι απόειδε η μαμά και τέλος το αποφάσισε. Το πήρε μαζί της ένα απόγευμα, στο σπίτι και το...ανακύκλωσε!

Και επειδή η όλη ιστορία ήταν τελικά πολύ πολύ διασκεδαστική, διδακτική και άκρως δημιουργική, φωτογράφισε βήμα βήμα την ανακύκλωση και μετάλλαξη του πάλαι ποτέ ταλαιπωρημένου μαξιλαριού και την νέα του μορφή.

Βήμα 1ον
Το μαξιλαράκι ξηλώθηκε από θηκη και φόδρα και βγήκαν έξω τα πολύτιμα σπλάχνα του!



Βήμα 2ον
Κοιτάξτε ομορφιά!



Βήμα 3ον
Στρογγυλοκάθισαν στην μεγάλη κατακόκκινη λεκάνη και έκαναν ένα ωραιότατο μπάνιο με μπόλικο νερό και υγρό σαπούνι για τα μάλλινα




Βήμα 4ον
Σαπουνίστηκαν καλά καλά από την μαμά-αφέντρα (!)




Βήμα 5ον
Αφού μούλιασαν στην σαπουνάδα τους για δύο ωρίτσες τουλάχιστον, ξεπλύθηκαν με μπόλικο νερό πολλές πολλές φορές μέχρι να φύγει και το παραμικρό ίχνος σαπουνιού.




Βήμα 6ον
Στραγγίστηκαν καλά καλά και σφιχτά σφιχτά....



Βήμα 7ον
... και περίμεναν να στρωθεί το ταψί....



Βήμα 8ον
...για να στεγνώσουν...




Βήμα 9ον
...στον μεσημεριάτικο ήλιο!



Βήμα 10ον
Επειδή όμως οι κλωστές-κειμήλιο ήταν πάρα πολλές και το ταψί μικρό, κουκουλώθηκαν στο μεγάλο γαλάζιο τούλι και περίμεναν υπομονετικά μια ολόκληρη εβδομάδα να στεγνωσουν εντελώς. Λόγω της εντόνης υγρασίας του Σεπτέμβρη μετά την δεύτερη ημέρα έτσι όπως ήταν τυλιγμένα στον τούλινο μπόγο απλώθηκαν στο σχοινί της μπουγάδας με τα μανταλάκια.




Βήμα 11ον
Ήρθε η ώρα να ξαναμπούν στο πλυμένο και μοσχομυριστό κιλίφι από φόδρα.




Βήμα 12ον
....να ραφτεί και να κλείσει το άνοιγμα...




Βήμα 13ον
..... ετοιμάστηκαν τα...μάτια από σκληρή τσόχα




Βήμα 14ον
..... Οι κίτρινες υφασμάτινες λωρίδες διπλώθηκαν στα δύο και πάλι στην μέση και σιδερώθηκαν. Τοποθετήθηκαν πάνω στους δυο μαύρους υφασμάτινους κύκλους που αποτέλεσαν το νέο ρούχο του μικρού μας μαξιλαριού.




Βήμα 15ον
Και μετά ήρθε το γάζωμα. Πρώτα οι λωριδες σε κάθε μαύρο κύκλο, μετά οι κύκλοι μεταξύ τους από την ανάποδη αφήνωντας ένα άνοιγμα τόσο όσο να μπορέσει να γυρίσει το μέσα έξω και να μπει μέσα το μαξιλαράκι. Μετά, πολύ προσεκτικά ράφτηκε στο χέρι το άνοιγμα με κρυφή βελονιά.
Ενώθηκαν οι λεπτομέρειες, μάτια, ποδαράκια και ...κεντρί και....




..ιδού μια μελισσούλα όλο μέλι !


Αν έχετε και σεις ένα μαξιλαράκι ταλαιπωρημένο αλλά αγαπημένο μη το παραπετάξετε, ανακυκλώστε το. Δεν θέλει τίποτα περισσότερο από λίγη φροντίδα, ένα καλό μπάνιο και ένα ολοκαίνουργιο ρουχαλάκι από τα χεράκια σας!